Showbizzkanaal

Mindfulness voor kinderen
Reportage van Marieke Lust

Tibo is vijf en op woensdagmiddag volgt hij mindfulness als remedie tegen stress. Op school of in een groep communiceert hij heel moeilijk. Tijdens de les mindfulness leert hij z’n gevoelens te uiten. “We merken wel resultaat. Hij kan al beter met z’n gevoelens omgaan. Nu kan hij zeggen: ik heb pijn in m’n hart”, vertelt Kimberly, de moeder van Tibo.

Mindfulness is een meditatietechniek die mensen leert om hun gevoelens te uiten en bewuster met jezelf om te gaan. Maar bovenal is het een booming business. Er zijn cursussen voor mensen met kanker, zwangere vrouwen, bejaarden, kansarmen en gevangenen, zelfs online en op de werkvloer en nu ook voor kinderen.

Ook huisarts Adinda De Poorter is helemaal gewonnen voor mindfulness. Ze oefent de techniek samen met haar twee dochters van acht en tien uit en schrijft het voor aan haar patiënten. “Ik vind dat we in een tamelijk stressy maatschappij leven en als je dat niet als kind hebt aangeleerd daarmee om te gaan, beland je vaak in de hulpverlening om bepaalde zaken op te lossen en ik zou het leuk vinden moesten mijn kinderen zelf een soort van veilige basis hebben om naar terug te grijpen op dergelijke momenten”, aldus Adinda.

Intussen gaan stemmen op om mindfulness te integreren in het onderwijs. Op dit ogenblik krijgen leraren al opleidingen om mindfulness-sessies te geven.

Maar hoe zinvol is het om kinderen mindfulness te laten volgen? “De vraag is: zijn kinderen in staat om die afstandsname te doen? Als ik zie naar de ontwikkelingspsychologie van kinderen, dan vermoed ik dat dat toch maar kan vanaf de leeftijd van 10-11 jaar. Het vermogen om te kunnen reflecteren over de eigen gedachten, over de eigen emoties zou pas op latere leeftijd waardevol zijn”, zegt klinisch psycholoog Björn Prins.

Vlaamse snowboarders op weg naar de wereldtop
Reportage van Klaartje Van Rompaey

Je zou het niet meteen verwachten: in een land waar het hoogste punt 694 meter is en waar er nauwelijks een paar dagen per jaar kan worden geskied, is een generatie toptalent in het snowboarden zich aan het klaarstomen.

In navolging van wereldkampioen Seppe Smits, trainen Sebbe De Buck (17), Stef Van Deursen (17) en Loranne Smans (15) in de Topsportschool van Wilrijk voor een carrière als professioneel snowboarder. “Ze hebben heel veel potentieel, alle drie. Dankzij de goede financiële steun van Bloso en de Vlaamse overheid krijgen ze de kans om veel te snowboarden en bij te leren, dus the sky is the limit”, vertelt coach Maarten Avonds.

Nu al zijn de tieners minstens vier maanden per jaar van huis. Ze reizen vanuit Europa, naar de Verenigde Staten, Canada en zelfs helemaal tot in Nieuw-Zeeland.

Telefacts praat met de gouden generatie van het snowboarden.

Mindfulness voor kinderen
Vlaamse snowboarders op weg naar de wereldtop
Dinsdag 12 maart 2013 in Telefacts om 21u35 bij VTM

De Ierse klusjesmaffia

Ze werken snel, leveren kwaliteit en geven garantie. Zo beweren ze toch. Ierse aannemers en klusjesmannen die bij mensen thuis aankloppen om het dak of de gevel te reinigen of die voor een prijsje een nieuwe oprit kunnen leggen.

Deze Ierse klusjesmannen die zich in heel Vlaanderen aanbieden zijn reizigers. Zigeuners van Ierse komaf die vanuit campings en doortrekkersterreinen opereren en dikwijls in bendes werken.

Alex uit Leuven ging met hen in zee. “Ze dreven stelselmatig de prijs op. 3000, 3400, 4000 euro… Toen begon mijn frank te vallen. En ik zei: 2200 euro en ik stop ermee. Op dat moment zijn ze heel snel beginnen inpakken en waren ze weg en was ik de sigaar.”

Ook al hebben zeker niet al deze Ierse aannemers slechte bedoelingen, de federale gerechtelijke politie waarschuwt toch om de deur niet voor hen te openen. Hoofdcommissaris Kurt Boudry: “Zodra ze weerstand voelen, schakelen ze over op mondelinge of ernstigere bedreigingen.”

Een opgelichte campinguitbater die anoniem getuigt, weet dat het bedrog van de bendes geen grenzen kent. “Eens je begonnen bent kan het ver gaan. Ik ben het bewijs. Het nog levende bewijs… Alles samen verloor ik 10.000-de euro’s, een klein fortuin…”

Telefacts gaat undercover en gaat na wie deze Ierse klusjesmannen werkelijk zijn.

Peter Goossens

Peter Goossens is terug van weggeweest. Nadat hij het voorbije jaar de media ontweek, heeft de topchef gisteren al voor de negende keer “zijn 3 Michelinsterren” in ontvangst mogen nemen.

Telefacts volgde Peter Goossens na dit moeilijke jaar naar de Horecabeurs en was er getuige van hoe de man nog steeds de spreekbuis is van de Vlaamse restaurants. Elke chef van enige betekenis klampt hem aan, feliciteert hem en wil hem spreken.

Maar 3 sterren of niet. In zijn keuken neemt hij zijn job meer dan serieus. “Drie Michelinsterren moet je niet alleen verdienen, je moet ze ook nog kunnen houden… En dat vraagt een ijzeren discipline.”

Revolutie in de zwemles

“Saaie schoolslaglessen met het plankje en drillen, drillen, drillen, dat zou uit de wereld geholpen moeten worden. Die oefeningen mogen blijven bestaan, maar ze moeten op een creatieve manier gegeven worden.” Dat is de ongezouten mening van Philippe Van Wassenhove, al ruim 30 jaar leraar lichamelijke opvoeding in het Gentse.

Zijn wens lijkt werkelijkheid te worden, want alle officiële aanbieders van zwemonderwijs in Vlaanderen zijn het erover eens dat dit grondig hervormd moet worden. Baan Vier, een team van vier Vlaamse zwemexperts, heeft daarom een nieuwe methode ontwikkeld om kinderen te leren zwemmen. De nadruk ligt er vooral op veiligheid in het water.

Sinds september testen Gentse kleuters de zwemlessen van de toekomst uit. “We waren sterk geïnteresseerd omdat het op een speelse manier is dat de kinderen leren zwemmen, niet prestatiegericht en puur op techniek”, vertelt Lara Van Parys, mama van één van de deelneemstertjes. “De kinderen kunnen niet staan, het is 1m30 diep en we gebruiken bij voorkeur geen drijfmiddelen,” legt Filip Roelandt uit, één van de bedenkers van de nieuwe leerlijn. “De kinderen moeten op eigen kracht aan de overkant zien te geraken. Er is dus wel echt sprake van survival.”

In Maldegem past elke zweminstructeur deze nieuwe methode al toe. Naast schoolslag leren alle kinderen er ook rugslag en borstcrawl, maar op een speelse manier met veel aandacht voor watergewenning. Met succes, vindt zweminstructeur Frederik Staelens. “Als ze alleen maar technisch gaan zwemmen, zonder die watergewenning, dan gaan ze in situaties dat ze plots in het water belanden panikeren met alle gevolgen van dien.”

Als u in Limburg, de Kempen, Antwerpen, Mechelen of Brussel woont hebt u 7% kans dat u een inbreker over de vloer krijgt. “Ik ben het beu. Mijn grond is verkocht en ik ga na 40 jaar verhuizen naar een appartement”, zucht Freddy. Hij woont met zijn vrouw in een villa in Wommelgem en kreeg al 12 keer inbrekers over de vloer. “Het heeft ons al een fortuin gekost aan juwelen, erfstukken, alarmsystemen en omheiningen van 2 meter hoog. Maar niets lijkt hen tegen te houden”, aldus Freddy.

In België worden 70.000 woninginbraken gepleegd per jaar. 275 per dag. Het vraagt om een gezamenlijk actieplan van parketten en politiediensten want de inbrekers zijn niet ‘territorium gebonden’. Verschillende politiezones, zoals die in Mechelen, zetten zwaar in op preventie. Onder andere met het nieuwste anti-diefstal snufje: SDNA. “Het is een speciale vloeistof die je aanbrengt op waardevolle spullen en die alleen zichtbaar wordt met UV-licht. Zo kan de politie gestolen goederen opnieuw terug bezorgen aan de rechtmatige eigenaar”, stelt Eddy De Raedt, van de Federale politie.

Het werkt zeker ontmoedigend, maar het houdt dieven niet uit de huizen. Wie ergens wil inbreken kan dat meestal zonder veel problemen doen”, vertelt Theo Korsten. Korsten is een ex-inbreker met veel ervaring. Hij zat 8 jaar in de cel maar heeft nu zijn eigen beveiligingsfirma Crime Eyes. “Als ervaringsdeskundige weet ik precies waar inbrekers op letten. Zij houden rekening met dingen, waar je als gewone burger niet aan denkt”, vertelt Korsten.

Telefacts doet de test met de stroper, die boswachter is geworden.

VROUWEN AAN DE DRANK

Alcoholmisbruik is decennialang een mannenzaak geweest, maar het probleem is bij vrouwen nog steeds onderkend. Toch zien hulpverleners, preventiewerkers en afkickcentra het probleem steeds groter worden. Vooral bij hoogopgeleide vrouwen is er sprake van een toename van 50% in de laatste 10 jaar.

Telefacts brengt het verhaal van Marjan, 39 en moeder van 3 kinderen. Marjan is een kind van welstellende middenstanders. Ze had een zorgeloze jeugd, zonder geld- of andere problemen.

“Maar toen ik op mijn 19^de trouwde was ik niet gelukkig meer. Het begon met één glas wijn tijdens de lunch en eindigde met anderhalve liter sterke drank per dag”, vertelt Marjan. 10 jaar lang geraakte ze meer en meer verslaafd aan de drank en drugs. “ ’s Morgens stonden mijn twee oudste kinderen op en gingen ze naar school. Als ik rond half elf ’s morgens uit mijn bed kwam, dronk ik eerst een glas, ik nam een lijn en dan ging ik naar beneden. Mijn jongste zoontje – toen 3- zat met zijn papje al een hele morgen in de zetel. Ik zette me ernaast en dronk nog meer”, vertelt Marjan.

Marjan ging zichzelf en haar gezin steeds meer verwaarlozen, loog tegen alles en iedereen en verschillende opnames in een ontwenningskliniek haalden niks uit. “Ik zei tegen mijn kinderen dat ik echt wel van hen hield. Als ze me dan vroegen: Maar mama, waarom stop je dan niet met drinken?, dan kon ik niet antwoorden…”.

4 jaar terug nam Marjan dan de beslissing om haar probleem echt aan te pakken. Via Solutions, een Nederlands privébedrijf gespecialiseerd in verslavingsaanpak, kwam ze terecht in een Zuid-Afrikaans afkickresort. “Op weg naar de luchthaven dronk ik mijn laatste slok en snoof ik mijn laatste lijn speed”, vertelt Marjan. “Bij aankomst in Zuid-Afrika werd ik eerst van onder tot boven gefouilleerd om te kijken of ik niks meer bij me had. Daarna begon het afkickproces, 3 maanden lang. Ze hebben opnieuw een andere mens van mij moeten maken”. Het programma kostte 33.000 euro, maar vandaag is Marjan nog altijd clean. “Als ik door de supermarkt loop, langs de sectie met de alcoholische dranken, moet ik mijn verstand op nul zetten en doorlopen. Met een alcoholverslaving ben je nooit klaar. Elke dag nog is een gevecht. Maar voorlopig win ik nog altijd.”, aldus Marjan.

In Telefacts vertelt Marjan openlijk haar levensverhaal.

GOED WEER, GOUDEN ZAKEN

Het prachtige weer deed dit weekend de lokale economie oplaaien. Vooral voor wie met de voedingssector te maken heeft, want achter stralend weer -zeker tijdens het eerste echte topweekend- schuilt een hele business. Telefacts volgt het hele weekend door de bedrijvigheid op verschillende niveaus: bij de supermarktketens die inspelen op het barbecueweer, evenzeer als bij de middenstanders: drankencentrales, restaurants, ijsjesverkopers en andere. Het goede weer in cijfers.

LEVEN LANGS DE SNELWEG

Meer dan 500.000 Vlamingen hebben een autosnelweg binnen de 500 meter van hun huis. Voor zo'n 160.000 is dat zelfs binnen de 200 meter. En hoe dichter bij de snelweg, hoe meer fijn stof.

Gustaaf en Hermine bouwden in 1960 een huis in Merelbeke, toen nog een landelijke gemeente. Sindsdien werden ze drie keer onteigend, voor de E40, de R4, en pas nog voor een nieuwe afrit. Gevolg: hun huis ligt op 25 meter van de E40, geprangd tussen snelwegen. “De snelweg loopt eigenlijk door onze tuin. Soms kan je mekaar niet verstaan door het lawaai”, zegt Gustaaf. “Maar het ergste is het stof: elke week ligt er een dikke laag: op de ramen, op de tuinmeubels. Ik doe het maar 1 keer per week weg, maar om het echt proper te houden zou ik elke dag moeten poetsen, en dat gaat niet”, voegt zijn vrouw Hermine eraan toe.

Boven België hangt het meeste fijn stof van Europa. En dat heeft ook gevolgen voor de gezondheid. We leven er gemiddeld 13 maanden korter door. Geen enkel Europees land doet slechter. Epidemioloog Tim Nawrot, van de Universiteit Hasselt, UHasselt, toont Telefacts aan de hand van metingen hoe erg het gesteld is. “Vooral ultrafijn stof is een boosdoener. De verschillen tussen op 50-100 en 200 meter van een snelweg wonen, zijn enorm”, aldus Nawrot.

Sportarts Chris Goossens woonde jarenlang vlakbij de A12 in Aartselaar. Bij een medische check-up stelde hij vast dat de concentraties zware metalen in zijn lichaam zorgwekkend hoog waren opgelopen. “Ik ben echt verhuisd naar het groen, omwille van gezondheidsredenen”, aldus Gossens.

SAFARI IN EUROPA

In een uitgestrekt bos, in Roemenië, duiken vanuit het niets 3 bruine beren op. De grootste is makkelijk 2 meter groot en weegt een goeie 400 kilo. “Een machtig beest, het is de eerste Europese beer die ik in levende lijve zie”, fluistert berenkenner Rudy De Bock vanuit de observatiehut. “Dit doet mij echt iets. Vooral omdat je niet voor mogelijk acht dat ze zo dicht bij huis nog echt in grote getalen kunnen overleven”.

Op safari gaan in Europa kan echt. Op dik 2 uur vliegen van Brussel liggen de Roemeense Karpaten. Een oerbos dat duizenden jaren oud is en waar de grootste concentratie wilde dieren in Europa nog kan overleven: lynxen, wolven, maar ook bruine beren. “Er leven er nog zo’n 6.000 in Roemenië”, weet berenkenner Rudy De Bock. “Omdat het bos zo uitgestrekt is en er genoeg voedsel is, maar evenzeer omdat dictator Ceauscescu decennialang de berenjacht heeft verboden. Behalve voor zichzelf”.

Roemenië heeft een enorm potentieel om de Europese topbestemming te worden wat betreft ecotoerisme. Het WWF, het World Wildlife Fund, is al een aantal jaren bezig met een project om dat te promoten. “We sensibiliseren de lokale bevolking door hen te doen inzien dat ze hun bos en de dieren die er wonen, moeten beschermen. Het is een win-win situatie: zij kunnen profiteren van ecotoerisme en de dieren worden er beter van”, zegt Koen Vynck van WWF België.

Maar er schuilt op termijn ook een groter plan achter: de wilde dieren laten migreren. “Nu al leven er terug een paar beren in de Alpen en de Pyreneeën, maar door natuurgebieden terug met elkaar te verbinden zullen de wilde dieren opnieuw hun weg vinden naar West-Europa. We willen Europa opnieuw wat ‘wilder’ maken”. Telefacts gaat beren spotten in Roemenië.

STUDENTEN MET CONTRACT

Blokken, slagen voor je examen, een diploma halen en dan pas solliciteren op hoop van zegen. Dat is de normale gang van zaken. Maar nog voor de blok moet beginnen, zijn er honderden studenten in Vlaanderen die nu al een contract of jobzekerheid hebben in september.

“Ik heb dit jaar al getekend bij de biermultinational AB INBEV. Ik zal er 2600 euro per maand verdienen. Maar daar komen nog prestatiebonussen bij”, vertelt Jens Smeers. Jens is 24 en zit in z’n laatste jaar industrieel ingenieur in Leuven. Hij krijgt er een telefoon, laptop en bedrijfswagen bovenop.

“Dat verrast mij niet”, zegt Marian Kin van Vacature. “Er is momenteel een echte jacht op talent aan de gang. Vooral ingenieurs en computerspecialisten zijn enorm gegeerd. Bedrijven contacteren hen nog voor ze hun diploma hebben”. Uit cijfers van IE-net (nvdr IngenieursNet) blijkt dat 50% van de studenten in de richting ingenieur, al in mei een contract op zak heeft. Een jaar geleden was dat pas het geval in juni.

DE VERJAARDAGSFEESTJES-INDUSTRIE

Een verjaardagsfeestje voor een 8-jarige in een wellnesscentrum, 6-jarigen die met de limo worden opgepikt of een dagje met de schoolkameraadjes naar een kartingcircuit: eenvoudige verjaardagsfeestjes met taart en slingers lijken een zeldzaamheid te worden. 3 op de 10 ouders kiezen voor ‘belevingsfeestjes’ en er is een hele industrie die erop inspeelt.

“Nagenoeg elke woensdag en zaterdagnamiddag wordt mijn wellnesscentrum afgehuurd voor een kinderfeestje met jacuzzi, manicure, massage en natuurlijk kinderchampagne”, vertelt schoonheidsspecialiste Sanny Castermans, terwijl de 8-jarige Berthe en haar vriendinnetjes op de achtergrond een feestje bouwen. “Mijn man vond het er wat over”, vertelt de moeder van Berthe, “Maar wij werken 7 op 7 en voor haar verjaardag willen we dan toch echt iets speciaals doen”.

“Wij hebben ons jaren gefocust op feesten en incentives voor bedrijven, maar sinds vorig jaar mikken we ook op verjaardagsfeestjes omdat de vraag enorm is”, vertelt Filip Van Vlem van kartingcircuit Inkart. “Vorige week nog werden hier kinderen afgezet met 2 limousines. Een feestje voor 25 kinderen: de jarige was 7 jaar oud”.

Studiebureau Insites deed een studie naar het fenomeen van ‘speciale’ verjaardagsfeestjes. “Er is een heus opbod en dat heeft te maken met sociale druk. Als je kind de week voordien naar een feest ging waar ze konden pony rijden of cake bakken, dan wordt de druk groot om dat te overtreffen”, vertelt Joeri Van den Bergh van Insites.

Klinkt misschien gek, maar het leeft onder ouders. In die mate zelfs dat scholen er in hun reglement vaak een punt van maken. “Bij ons mogen kinderen tot het 3^de leerjaar geen verjaardagstractaties meebrengen naar school. Want dat werd bij momenten stoef boven stoef en daar waren de kinderen soms de dupe van. Kinderen kunnen hard zijn voor elkaar”, vertelt kleuterjuf Nathalie van de basisschool van Ename, bij Oudenaarde.

ULTRALOPERS

Een kleine 10 jaar geleden begon Vlaanderen massaal te lopen met programma’s als Start-to-Run. In 2007 waren er naar schatting 550.000 mensen gebeten door de loopmicrobe, vandaag zijn dat er al meer dan 1 miljoen. “Lopen is populairder dan ooit. Een ongezien groot aantal Vlamingen loopt”, stelt Jeroen Scheerder, professor Sportmanagement aan de KULeuven.

Wedstrijden als de 20 kilometer van Brussel of de ‘Antwerp 10 miles’ trekken tienduizenden lopers, steeds meer mensen wagen zich aan een marathon, maar de echte nieuwe uitdaging is ultralopen.

“Ik heb al 4 keer de Spartathlon gelopen”, vertelt Luc De Jaegher. “246 kilometer, van Sparta naar Athene, in minder dan 36 uur. Het is een gekke wedstrijd, maar het is niet voor gekken want je moet verdraaid slim en sluw zijn als je het wil halen”.

Pieter Vermeesch is veelvoudig Belgisch kampioen op de 100 kilometer. “Af en toe loop ik naar mijn werk om te trainen. Da’s zo’n 60 kilometer…in 4 uur en half”, vertelt Peter. “Na mijn eerste marathon wou ik de lat nog wat hoger leggen en toen kwam ik uit bij ultralopen. Het is een echt gevecht tegen jezelf.”

Volgende maand zijn er tal van ultraloopwedstrijden in binnen- en buitenland. Telefacts volgt nu al een aantal Vlaamse ultralopers tijdens hun trainingen.