Daan Stuyven over zijn eerste hit - In Off the record bij Canvas @ Nieuwe seizoen! : Showbizzkanaal

27/08/2016

Daan Stuyven over zijn eerste hit - In Off the record bij Canvas @ Nieuwe seizoen!

daan.JPGVoor wie de festivalzomer niet lang genoeg kan duren, heeft Canvas een Indian Summer vol fijne muziek in petto. Vanaf zondag 4 september gaat Off the Record opnieuw op zoek naar de referentieplaten van een aantal Belgische muzikanten, van Daan tot An Pierlé en van Baloji tot Ruben Block.  Daan bij de spits af op zondag 4 september om 22.00 u. op Canvas en canvas.be.

In de tweede reeks van Off the record geven opnieuw acht topmuzikanten een exclusieve inkijk in hun platenkast en vertellen vol begeestering over hun meest cruciale invloeden. Ze wijzen op vernieuwende klanken en zinnenstrelende arrangementen, grote persoonlijkheden, verbluffende gitaarsolo’s, onderschatte kwaliteiten, beklijvende lyrics en verrassende links tussen ogenschijnlijk totaal verschillende muziekgenres. Hun betoog wordt rijkelijk geïllustreerd met boeiend archiefbeeld en live-demonstraties.

Daan geeft de toon aan – zondag 4 september
Zanger/gitarist Daan Stuyven kiest als eerste de platen die hem muzikaal en artistiek hebben gevormd. Geen evidente keuze, zo blijkt, want Daan leerde muziek door naar muziek te luisteren en koestert zijn hele (gigantische) collectie. Liefst gaf hij al zijn platen een plaatsje in de uitzending.

Een leven vol muziek

Daan Stuyven (°1969) groeit op in Holsbeek, als benjamin in een gezin met vier kinderen. Zijn vader is schilder, zijn moeder runt een succesvolle interieurzaak in Leuven. Als kind is Daan bezeten van de hitparades, maar de klassieke muziek die voortdurend uit de openstaande deur van zijn vaders atelier ontsnapt, maakt een even diepe indruk. Halverwege zijn puberteit besluit Daan dat hij zelf muziek wil maken en richt hij met een paar buurtjongens zijn eerste bandje,The Latest Dodo, op.

Daan volgt een grafische opleiding en maakt hobbygewijs synthesizerpop met zijn bandsRunning Cow en Volt. Zijn eigenzinnige muziek met eighties vibe kent niet veel bijval, maar Daan vindt zijn professionele heil in de reclamewereld.

1997 wordt een kanteljaar wanneer hij de Antwerpse muzikant/producer Rudy Trouvé leert kennen en ze samen het experimentele Dead Man Ray oprichten. Het succes van debuutplaatBerchem opent in 1998 de poorten tot een full time muzikantenbestaan.

Daans eerste soloplaat Profools komt een jaar later uit. Doorbreken doet hij met opvolger Bridge Burner. Negen succesvolle albums, een huldebetoon aan Bobbejaan Schoepen, muziek voor films en dansvoorstellingen volgen. Met elk nieuw project blijkt Daan zichzelf heruit te vinden. Eind 2014 is de tijd rijp voor een eerste verzamelaar. Total combineert alle albums die Daan tot 2013 onder zijn eigen naam uitbracht met onuitgegeven of moeilijk te traceren pareltjes. 

In oktober 2015 zendt Canvas de documentaire De Nada uit waarin Daan en fotograaf Peter De Bruyne zich laten inspireren door de bevreemdende, desolate landschappen van Catalonië.

In mei van dit jaar brengt Daan op het Koninklijk Paleis hulde aan de slachtoffers van de aanslagen op de luchthaven van Zaventem en het metrostation Maalbeek met een ontroerende cover van Bruxelles van Dick Annegarn.

De platen van Daan

Als Off the Record aan Daan Stuyven vraagt welke platen hem hebben gevormd, zou hij liefst zijn gehele platencollectie een plaatsje geven in het programma: “Eigenlijk zou iedereen zijn lievelingsplaten om het jaar opnieuw moeten beluisteren. Je luistert op een andere manier op je 20ste dan op je 40ste. En de reden waarom je vroeger dacht dat ze goed waren, is niet altijd de reden waarom ze nu goed zijn. Ik ben gehecht aan mijn platencollectie. Af en toe zou ik ertussen willen slapen.”

Daans selectie is even coherent als eclectisch, even degelijk als curieus, even speels als serieus. Ze weerspiegelt de donkere vrolijkheid die Daan tot zijn handelsmerk heeft gemaakt.

Van de Zweedse hitmachine Abba tot de ster-satiricus Randy Newman, van de bezwerende parlando van word-jazz-artiest Ken Nordine tot de montere deuntjes van synthpopduo Erasure. Mineur en majeur in één muzikant. Maar het begon allemaal met Bob Dylan.

Hoe het begon

“Op m’n veertiende volstond het plots niet meer om naar muziek te luisteren, ik wou muziek máken. Ik leende de gitaar van mijn zus en haar songbook van Bob Dylan. De perfecte manier om op eigen houtje gitaar te leren. Ik vond dat ik het heel goed deed, terwijl ik tussen elke akkoordenwissel ongeveer een minuut pauze moest nemen om mijn vingers te herzetten. Ik flashte niet zozeer op die gitaar, maar op het idee van mezelf te kunnen begeleiden. Zanger worden, dat was wat ik wou. Met een songbook van The Beatles zou ik na 2 dagen zijn gestopt.”

Swedish design

“Op een bepaald moment realiseerde ik me: ik heb een hit nodig. Ik ben naar mijn studio gegaan en ben iets beginnen spelen wat uiteindelijk Swedish Designer Drugs is geworden. Ik merkte al snel dat dat verdacht hard als de eerste twee akkoorden van Abba’s Lay all your love on me klonk…Ik heb zelfs datzelfde synthesizereffect gebruikt. Je beweegt je hand van rechts naar links over de toetsen en dan trek je al je akkoorden naar beneden. Dat zit letterlijk in Swedish Designer Drugs.”

Schattige vuilniszakken

“Randy Newman schreef op het eerste zicht vrolijke melodieën, maar in combinatie met zijn stem en de teksten, werd het vaak heel cynisch. Het refrein van Guilty klinkt bijna vrolijk, hij is er fier over dat hij schuldig is, maar hij countert dat cynisme door lief en non-confronterend te zingen. Hij zet de vuilniszakken buiten. De tekst is wat er in de zak zit, de muziek is het strikje. Hij heeft echt een heel goeie kwaliteit van vuilniszakken en dat strikje is van mooie, rode zijde. Tenslotte tekent hij met alcoholstift nog een smiley op die vuilniszak zodat iedereen iets heeft van: Oh kijk, wat een schattige vuilniszak.

Exes switcht ook heel de tijd tussen dat donkere en lichte, dat spottende en zalvende.
Schijnbaar vrolijke, frisse, strijdbare muziek die heel optimistisch klinkt. Een gelaagde manier to handle a problem…”

Wonden likken

“Erasure bestond uit zanger Andy Bell en Vince Clarke, die de synthesizers en drumcomputers bediende en die nog bij Depeche Mode had gespeeld. Die mannen hadden totaal geen schroom, dat was er los over, maar tegelijk muzikaal fantastisch. Ik geraakte eraan verknocht. Op een moment dat iedereen bij Nirvana en Pearl Jam zwoer, zat ik naar de meest foute popmuziek te luisteren.

Ik had op dat moment net een platencontract binnen met Running Cow. Onder invloed van Erasure had ik een oude Atari-computer en wat synthesizertjes in huis gehaald om volledig dat soort plaat te maken. De platenfirma verklaarde me gek: weg contract. Een ander label wou er toch geld instoppen en dan hebben we een pompeuze popart plaat gemaakt. Ik had de naam van de groep ook veranderd in Volt. Totaal foute keuzes allemaal die mijn vroege exit uit de platenbusiness hebben bespoedigd. Ik heb daarna vijf jaar mijn wonden gelikt omdat ik werd afgestraft om dit soort muziek op de radio te willen brengen. Maar we hebben ons rot geamuseerd en heel hard gelachen.”

Ajuin en peterselie

“Toen ik  Endtroducing van DJ Shadow hoorde, viel mijn mond open. Het was een soort hiphop, drum & bass plaat, volledig samengesteld uit samples, found footage, enorm smaakvol door mekaar gemengd. Toen dacht ik…dat kunnen wij met Dead Man Ray ook. Een revelatie. In plaats van weken te moeten repeteren, registreer je je jamsessies op cassettes en achteraf zie je wat bij wat past. Het maakt niet uit wat je speelt want je knipt het toch helemaal kapot zoals je peterselie of ui tot oneindig kleine deeltjes verknipt. En dan maak je er nieuwe ajuin mee.”

Research en interviews: Lies Vanbrabant
Regie: David Verhaeghe/ Productie en eindredactie: Griet Boulat

De volgende afleveringen
Off the Record is ook te gast bij Lander Gyselinck (drummer/componist voor onder meer LABtrio en STUFF.), An Pierlé (pianiste/singer-songwriter/actrice), Baloji(MC/rapper/regisseur, o.a. Starflam), Nicolas Rombouts (bassist van o.a. Dez Mona, Guido Belcanto, Une soirée avec Claude François '69), Karen Willems (drumster van o.a. Yuko, Inwolves, Zita Swoon, Novastar), Rodrigo Fuentealba (gitarist/producer van o.a. Fifty Foot Combo, Manngold, Gabriel Rios, Novastar) en Ruben Block (zanger/gitarist Triggerfinger).

22:57 Gepost door www.showbizzkanaal.be in Televisie | Tags: daan stuyven, canvas, in off the record |  Facebook | |  Print |

De commentaren zijn gesloten.